I nie było już nikogo

Autor:

Gatunek: Thriller

Adaptacja książki (reż. Craig Viveiros), o tym samym tytule, królowej kryminałów - Agathy Christie, to serial wciągający i trzymający w napięciu do samego końca. Na owianą złą sławą Wyspę Żołnierzyków przybywa dziesięcioro osób, zaproszonych przez tajemniczego gospodarza w różnych celach. Jednak już pierwszego dnia okazuje się, że nic, co im powiedziano, nie jest prawdą. Od tego momentu rozpoczyna się gra o życie, której kluczowym elementem jest, z pozoru, niewinna, dziecięca rymowanka.

W obsadzie serialu znajdziemy wiele znanych osobistości. W roli zestarzałego, emerytowanego sędzi Charles Dance (“Gra o tron”), który wykreował tak intrygującą postać, że do dziś nie mogę wyjść z podziwu. Często towarzyszy mu Maeve Dermody (“Martwa rzeka”), która gra z pozoru sympatyczną i niewinną Verę Claythorne. Na ekranie zobaczymy także Aidana Turnera (“Poldark”). Jego postać - Philip Lombard - jest dosyć tajemniczą osobą, ale za to trzeźwo myślącą. Pozostali aktorzy, których warto wspomnieć, to: Douglas Booth (“Romeo i Julia”), Sam Neill (“Peaky Blinders”), Toby Stephens (“Piraci”), Burn Gorman (“Pacific Rim”) oraz Miranda Richardson (“Upiór w operze”).

Fabuła w większości jest oparta na wybitnym kryminale, więc na pewno nie znajdziecie w niej żadnego mankamentu. Jednak, jako że jest to adaptacja, dokonano kilku widocznych zmian. Dzięki temu, możemy bardziej poznać motywy niektórych postaci, co umożliwia nam lepsze utożsamienie się z nimi. Natomiast, ostatecznie, wszystko krąży wokół głównego tematu - morderstwa. Serial umożliwi nam przejażdżkę kolejką emocji, z naciskiem na trwogę i szok.

Wisienką na torcie jest tu zdecydowanie muzyka (Stuart Earl). Niskie i głębokie tony, powodują, że włos się jeży oraz wprowadzają w mroczny klimat akcji. W czasie przełomowych momentów, ścieżka dźwiękowa podbija dramatyzm. Całość idealnie oddaje poziom grozy w serialu.

Serial ma trzy odcinki, trwające po godzinie. Rekomendowany zdecydowanie dla osób, które lubią czuć napięcie, które utrzymuje się tam przez cały czas. Jeżeli nie jesteście fanami thrillerów lub też boicie się nagłych, wysokich dźwięków, czy brutalnych scen, to bardziej wtedy polecam książkę. “I nie było już nikogo” ma w sobie coś, co porwie was na te trzy godziny, które jednak miną jak w oka mgnieniu i pozostawią cierpki smak tego, jak naprawdę wygląda zbrodnia doskonała.


Komentarze

  1. Meg6 sierpnia 2020 00:22

    pokochałam książkę, bałam się obejrzeć film,,, ale mnie nie zawiódł, trzymał w napięciu i dobrze zagrany!!!

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Dobry, Zły i Brzydki

Autor:
Obraz
Gatunek: Western Jeden z najbardziej znanych westernów, w reżyserii Sergio Leone, to idealny film dla fanów rewolwerowców i pojedynków. Jest to ostatnia część trylogii (poprzednie to “Za kilka dolarów więcej” oraz “Za garść dolarów). Opowiada o trzech mężczyznach - Dobrym, Złym i Brzydkim, których losy w pewnym momencie wędrówki się ze sobą splatają. Głównym łącznikiem będzie, chęć odnalezienia tajemniczego skarbu, który został ukryty, przez jednego z żołnierzy. Każdy z nich posiada skrawek informacji o miejscu, gdzie on się znajduje. Razem z nimi wyruszamy podróż po spustoszonych wojną miejscach, a także typowo “westernowych” kanionach i pustyniach. Dobry (Clint Eastwood), to człowiek z zasadami, który pomimo swoich mistrzowskich umiejętności, nie wykorzystuje ich do złych celów, a jedynie dla zarobku. W drodze po skarb towarzyszy mu Brzydki (Eli Wallach). W przeciwieństwie do swojego kompana, nie jest już tak pozytywną postacią. Najważniejsze są dla niego pienią...
Czytaj więcej

Tajemnica dzieciństwa

Autor:
Zmylona pozornym ładem, Pięknem dziecięcej radości, Wypełnionej szczęściem i śmiechem, Tak wielu spragnionych rozkoszy. Pewnie wkroczyłam w krainę zabawy. Z otwartymi ramionami czekając, Na ciepła odzew ubłagany Nieszczęsnej dziecięcej naiwności ulegając. Ta wymarzona kraina, Itaka dzieciństwa, W snach we wszystkich kolorach wyśniona. Przyjemne myśli zawsze przynosiła Jednak tylko wyobraźnią była. Raz ukazawszy oblicze swe prawdziwe, Nigdy poprzednią sielanką już nie była. Zmąciła wymarzony obraz krainy miłości Doprowadzając do rozpaczy i żałości. Ach, gdzie jesteś radości? Promienie twe zawsze jasne i łagodne, Tak gwałtownie przysłonięte, Przez gorzkiej prawdy cienie mroczne. Prawdy okrutnej o mojej krainie,  Co pełna uśmiechów miała być, A zimnymi spojrzeniami i gorzkimi słowami Okazała się ta błogość być. Dlaczego mnie przypadło dostąpić, Odkrycia tej tragicznej tajemnicy. Cóż, więc lepszym jest, Życie w cudownej, lecz złudnej krainie, Czy w martwej otchłani, acz prawdziwej?
Czytaj więcej

Rozdział 32 Ostatnie pożegnanie

Autor:
 Vivienne   Jako, że nie chcieliśmy by hrabia dowiedział się o pogrzebie Erona, musieliśmy wybrać na jego organizację odpowiednią godzinę. Uznaliśmy, że najlepszą porą będzie późny wieczór, kiedy żadne z nas nie jest już raczej wzywane do komnaty Forklesa, ani on sam jej nie opuszcza. Kiedy wybiła godzina dwudziesta, po cichu wymknęłam się razem z Arturem z zamku. Aureliano nie chciał wzbudzać podejrzeń, dlatego polecił, aby każdy z uczestników opuszczał zamek w dłuższych odstępach. Adamanta miała przybyć jako ostatnia. Czy ktoś jeszcze był zaproszony - tego nie wiedzieliśmy. - Miasto o tej porze wydaje się być całkiem inne - powiedziałam, kiedy wyjechaliśmy konno na ciemne uliczki. Odetchnęłam głęboko, delektując się rześkim powietrzem. Pojechaliśmy okrężną drogą, nie chcąc trafić na któryś z nocnych patroli. Nawet specjalnie na tę okazję pozbyliśmy się karmazynowych peleryn. Bez nich mogliśmy się z łatwością wtopić w zacienione otoczenie. Co jakiś czas mijali...
Czytaj więcej